اين نسخهها مصور است و تصويرهاي ناشيانهاي را از زخمها، شكل گياهان و اسبابهاي جراحي نشان ميدهند. جالبتر آنكه استنساخ آنها تا سدهٴ هفدهم ادامه داشت. دست كم پنج نسخهٴ خطي از آن زمان در دست است، كه يكيشان بهوسيلهٴ سِرتئودُر توركِت دو ماسِر، پزشك و شيميدان سلطنتي(1573ـ1655) استنساخ شده است. با وجود اين محبوبيت، تنها يك چاپ قديمي از آنها در دست است و آن هم نسبتاً ديرتر، يعني رساله در باب ناسور ترجمهٴ جان ريدگلاستر (1588).
جان ميرفِلد
نويسندهٴ انگليسي در زمينهٴ موضوعهاي طبي و كلامي (وفات: 1407).
از خانوادهٴ سرشناس ميرفِلد در يُركشاير. تاريخ ولادتش معلوم نيست؛ ممكن است در ميرفلد يركشاير يا در لندن به دنيا آمده باشد. ميزان ارتباطش با صومعه و بيمارستان سنت بارتولوميو محقق نيست، ولي احتمالاً كشيشي فاقد درآمد كليسايي بوده و در صومعهاي كه آن بيمارستان را اداره ميكرد سكونت داشته است.
ادعا شده كه او پزشكي ماهر بوده و در آكسفورد نزد نيكولاس تينگويچ (از پزشكان ادوارد اول) تحصيل كرده است، ولي زندگينامهنويسان اخير او اين اظهارات را تكذيب كردهاند.
معلومات پزشكي او منحصر به مطالب تحصيلي و كتابي است.
دو كتاب او به نامهاي منتخبات بارتولوميو و گلهاي بارتولوميو داراي ماهيت مدرسي و كمترين ابتكار و خلاقيت است. اهميت آنها در اين است كه نخستين بار به يك بيمارستان انگليسي مربوطاند و وضع معلومات طبي و كلامي را در نيمهٴ دوم سدهٴ چهاردهم در لندن نشان ميدهند.
منتخبات در فاصلهٴ سالهاي 1380 و 1395 نوشته شد و دايرةالمعارف مفصلي است از معلومات طبي يوناني، عربي و معاصر، خرافات و افسون. در وهلهٴ اول در زمينهٴ درمان بيماريهاي بيشمار است و هيچ معلوماتي را در زمينهٴ كالبد شناسي نشان نميدهد، نظريههاي پزشكي بسيار كم ديده ميشود و در مورد نشانههاي بيماري تنها بهطور مختصر اشاره ميكند.
منتخبات در پانزده بخش است. بخش اول، در باب تبها و قسمت اعظم آن متكي به آثار جالينوس است. جان آمدن اپيدمي تب را بهوسيلهٴ اخترگويي پيشگويي ميكند و براي پيشگيري از تب افسون به كار ميبرد. فصل مربوط به تب طاعون اقتباس از
زنبق پزشكي برنار گوردوني (چهاردهم ـ 1) كه مرجع اصلي اوست و اندكي هم ناشي از مشاهدات واقعي است. فصلي هم در باب نشانههاي بدخيم در بيماران تبدار و ساير بيماران وجود دارد، كه تنها در نسخهٴ خطي ديده ميشود. از آنجا كه اين نسخه حاوي برخي مطالب اضافي است، اغلب بهصورت كتاب جداگانهاي در نظر گرفته ميشود. بخش دوم در باب علل بيماريهاي تمام بدن است. جذام تا حدي مفصل توصيف شده و آن را بيماري لاعلاج دانسته است، كه گاه، دارو